نقش پروتئين واكنشگر C در پيشبيني رخدادهاي قلبي ـ عروقي: مطالعهي قند و ليپيد تهران
|
مریم توحیدی، فرزاد حدائق، هادی هراتی، فریدون عزیزی
|
|
|
|
|
| چکيده مقاله: |
| مقدمه: هدف اصلي اين مطالعه ارزيابي سودمندي پروتئين واكنشگر C در پيشگويي خطر پيامدهاي قلبي ـ عروقي در يك جمعيت شهرنشين ايراني بود. مواد و روشها: در يك مطالعهي موردي ـ شاهدي آشيانهاي (nested) طي 3 سال پيگيري، 207 مورد واقعهي قلبي ـ عروقي مستند بين شركت كنندگان بالاي 30 سال مطالعهي قند و ليپيد تهران (TLGS) يافته شد. از اين گروه، افرادي كه در آغاز مطالعه فاقد بيماري قلبي ـ عروقي بودند، به عنوان گروه مورد (126 نفر) و 259 فرد جور شده از نظر سن و جنس كه در آغاز و در طول مدت پيگيري فاقد بيماري قلبي- عروقي بودند، به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. در ابتداي مطالعه، عوامل خطرزاي متداول قلبي ـ عروقي مورد ارزيابي قرار گرفته وCRP با روش الايزا با حساسيت بالا اندازهگيري شد. يافتهها: ارتباط متوسطي بين CRP و نمايهي تودهي بدن (34/0= r)، نسبت دور كمر به دور باسن (22/0= r)، كلسترول تام (24/0=r) و امتياز خطر فرامينگهام 10ساله (27/0=r) يافته شد (در همهي موارد 001/0 P<). بعد از تعديلسازي از نظر سن و جنس، نسبت خطر وقايع قلبي ـ عروقي براي افرادي كه در بالاترين چارك توزيع جمعيتي CRP بودند، در مقايسه با پايينترين چارك 6/2 (فاصله اطمينان 95%= 1/5-4/1 و 006/0 = p) بود. بعد از آنكه علاوه بر عوامل فوق، تعديلسازي از نظر عوامل خطرزاي متداول قلبي ـ عروقي نيز انجام شد، نسبت خطر به مقادير غير معنيدار كاهش يافت (8/0، فاصله اطمينان 95% = 9/1- 3/0). اضافه نمودن CRP سطح زير منحنيهاي ROC عملكردهاي خطر را كه بر اساس عوامل خطرزاي متداول قلبي ـ عروقي يا امتياز خطر فرامينگهام ترسيم شده بودند، بهبود نبخشيد. نتيجهگيري: در جمعيت ايراني وقتي كه عوامل خطرزاي متداول قلبي ـ عروقي شناخته شده هستند، اندازهگيري CRP، براي پيشگويي كوتاه مدت پيامدهاي قلبي ـ عروقي، ارزش اضافهاي ندارد. |
|
| |
|
زمینه:
|
|
|
|
|
|
پژوهش متناظر:
|
مطالعه قند و لیپید تهران
|
|
مجله:
|
مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران
|
|
تاریخ انتشار:
|
1386/6/1
|
|
نحوه ارجاع:
|
مریم توحیدی، فرزاد حدائق، هادی هراتی، فریدون عزیزی.نقش پروتئين واكنشگر C در پيشبيني رخدادهاي قلبي ـ عروقي: مطالعهي قند و ليپيد تهران..مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران.1386/06/01
|
C - Reactive Protein in Risk Prediction of Cardiovascular Outcomes: Tehran Lipid and Glucose Study
|
Tohidi M، Hadaegh F، Harati H، Azizi F
Abstract
Introduction: The main aim of this study was to evaluate the utility of C-reactive protein (CRP) in
risk prediction of cardiovascular outcomes. Materials and Method: In a nested case-control study,
207 cardiovascular events among participants over 30 years of the Tehran Lipid and Glucose Study
(TLGS) were documented during 3 years of follow up. Cases that were free of cardiovascular
disease at baseline (126 subjects) were matched to 259 normal controls for age and sex. High
sensitivity CRP and traditional cardiovascular risk factors were measured at baseline. Results:
Modest correlation was found between CRP and body mass index (r=0.34), waist-to-hip ratio
(r=0.22), total cholesterol (r=0.24) and calculated 10-year Framingham coronary risk score (FRS)
(r=0.27) (all P values <0.001). The age and sex adjusted relative risk of cardiovascular events for
subjects in the highest quartile of the population distribution of CRP when compared with the
lowest quartile was 2.6 (95% CI=1.4-5.1, P=0.006). After additional adjustment for traditional
cardiovascular risk factors the odds ratio decreased to non-significant levels (0.8,95% CI=0.3-1.9).
Addition of CRP did not improve the area under receiver operating characteristic curve of risk
functions that was based on traditional cardiovascular risk factors or FRS. Conclusion: It is
concluded that for short-term prediction of cardiovascular outcomes in the Iranian population,
when traditional cardiovascular risk factors are known measurement of CRP has no additional
value.